Mijn werkweek werd vorige week woensdag flink overhoop gegooid, maar hier was een goede reden voor. Ik vertel jullie graag meer over deze bijzondere dag.

Tijdens de borrel op een vrijdag had ik geopperd om eens een dag mee te willen werken met een van de monteurs. Alle monteurs reageerde lachend, maar toen ze merkte dat ik serieus was veranderde het lachen in ongeloof.

Toen was de dag toch echt daar! Om kwart voor 5 ‘s ochtends ging mijn wekker, de douche in en daarna boterhammen smeren. Om kwart voor 6 stond ik bij de woning van onze monteur Raynirel om samen onze monteur Marcher op te halen. De sfeer zat er meteen goed in en ik kon merken dat de mannen het tof vonden dat ik mee ging. Eenmaal aangekomen op het project gingen we snel de verwarmde keet in, het was buiten een paar graden en dat hakte er meteen in. De mannen konden het goed vinden met de chef-monteur en ik stelde me netjes voor. Het viel meteen op dat er wederzijds respect heerste en dat hij tevreden was met de monteurs van Nettstaff.

Omgekleed en gewapend met thee, traden we de kou tegemoet en verplaatsen we ons naar de nieuwbouw woningen waar wij die dag zouden werken. Marcher legde mij meteen uit wat de werkzaamheden precies inhielden en waar ik op moest letten. Raynirel liet mij zien hoe ik met verschillende gereedschappen moest omgaan en waar ze voor bedoeld waren alvorens aan de slag te gaan. De werkzaamheden gingen mij goed af ondanks dat ik absoluut niet de behendigheid beheerste van de twee monteurs. Ze werden regelmatig door mij geraakt door een buis of attendeerde me erop hoe ik efficiënter kon werken. Voor de eerste pauze hadden we al een huis klaar en verhuisden we naar de woning ernaast om daar op de bovenste verdieping te starten en rustig naar beneden te werken. De zon begon langzaam op te komen en de temperatuur werd steeds aangenamer. Onder de opzwepende muziek hielden we er een goed tempo op na en om half 1 hadden we een welverdiende pauze.

Samen met Marcher maakte ik een rondje over de bouw waarin hij mij de verschillende fases van een woningbouw project liet zien. Er waren al huizen verkocht en beide heren maakte een vriendelijk praatje met een van de nieuwe bewoners. We reden naar de supermarkt waar ik trakteerde op een welverdiende lunch. Terug in de bouwkeet was het wederom één en al gezelligheid tijdens het eten met de chef-monteur.

Na de lunchpauze begon de vermoeidheid een rol te spelen en zakte mijn eigen tempo, gelukkig gingen Marcher en Raynirel gestaag verder en haalde we het derde huis van die dag. Om kwart voor vier gingen we opruimen en omkleden om de rit naar Eindhoven in te zetten. Beide mannen herhaalde meermaals dat ik wel kon gaan slapen, waarop ik telkens aangaf dat ik niet moe was. 5 minuten later was ik tot aan Eindhoven niet meer wakker te krijgen. Een verhaal dat zowel beide heren als ik niet meer snel zullen vergeten.

Ik heb ontzettend gelachen met beide mannen en onwijs veel geleerd. Hoe het er aan toe gaat op de  bouw en hoe verschillende persoonlijkheden en hard werken naast elkaar gaan. Nu begrijp ik pas echt dat een goede uitrusting zowel in gereedschap als de juiste kleding ontzettend belangrijk is voor onze monteurs. Maar ook dat het belangrijk is dat ze worden opgenomen in het team en het vertrouwen voelen om hun werkzaamheden uit te kunnen voeren.

Marcher en Raynirel, ontzettend bedankt voor deze zware, maar vooral leerzame dag.

Mike op de bouw 1
Mike op de bouw 2
mike op de bouw 3